Duitsland heeft het

Nederland is eigenlijk een soort van provincie van Duitsland. Maar dan wel een heel drukbevolkte, alleen maar vergelijkbaar met het door ons gevreesde “Ruhrgebiet”. Wie net als ik dol is op ruimte, frisse lucht en natuur vindt in Duitsland alles wat Nederland heeft in het groot. En mooier, en vooral stiller en uitgestrekter. Ideaal om met de fiets te verkennen.

Natuur, ruimte, rheinheit en bier

In vergelijking met Nederland is Duitsland één groot Natuurgebied. Denken wij met de Veluwe al een enorm natuurgebied te bezitten, in Duitsland is dat een postzegel die het predicaat wildpark nog niet eens verdient.

Dit was overigens niet de reden om per fiets naar Duitsland te gaan. Het was meer een weddenschap met Duitse vrienden van mijn vriend die ergens voorbij Koblenz woonden. Normaal ging hij met de motor erheen om een weekendje te feesten, want in Duitsland is er altijd wel ergens een (gratis) feest, dankzij een bloeiend verenigingsleven. Waarschijnlijk juist omdat er verder weinig te beleven is, tenzij je een groot liefhebber van kastelen, historie en natuurlijk natuur.

Beste hoogteverschillen vlak over de grens

En dus gingen wij, geheel onvoorbereid op de fiets naar Duitsland. Ik nog met een fiets met 21 versnellingen, vriend op een gewone, degelijke, loeizware stadsfiets met maar drie versnellingen. We hadden wel een blik op de kaart geworpen maar verwachtten weinig hoogteverschillen, dus dat was geen probleem.
In één dag bereikten we de grens, of eigenlijk net niet. Dat komt omdat Nederland zo’n eigenaardig gevormde grens heeft. Wij belandden in zo’n enorme uitstulping richting Duitsland, achter Winterswijk, in het plaatsje Aalten. Een lichte teleurstelling, maar de eerstvolgende stop gingen we echt niet meer halen bij daglicht. We sliepen op een camping dus we hadden ook nog best wat spullen bij ons op de fiets.

Slapen op een camping

Per dag keken we stippelden we de route uit richting volgende camping, telkens rekening houdend met iets van 80-100 km trappen. Dat ging best goed, totdat we in de buurt van Winterbergen belandden. Iedere bejaarde Nederlander weet dat je daar kunt skiën en dat er dus best pittige hellingen zijn, wij hadden het over het hoofd gezien. De omgeving was fantastisch en met 21 versnellingen vond ik het ook nog leuk om een afslagje te nemen die over een onverhard pad naar de top van zo’n enorme heuvel, of heet dat al berg ging. Vriend vond het minder leuk.

hochsauerland
Hoch sauerland

Die avond namen we het er van en vlak voor alweer een enorme helling, besloten we luxe te overnachten in een hotelletje dat we tegen kwamen. Het kostte wel iets meer dan een overnachting op de camping, maar het ontbijt maakte alles goed.

Dikke kuiten en veel dorst

Enfin na 7 dagen waren we wél op de bestemming, 450 km trappen. Vrienden keken ons ongelovig aan. Na drie dagen feesten, met veel Bier én Radler (want ja we waren op de .fiets en daar is Radler voor uit gevonden) gingen we terug naar Nederland. Vanaf Koblenz besloten we het simpel te houden: gewoon de Rijn afzakken. Er loopt een fietspad tot ergens bij Nijmegen. We hadden de buik vol van alle berghellingen en de benen waren nog zwaar van het bier. Bergafwaarts ging het. Richting Nederland. Een vakantie om nooit te vergeten. Wat waren we stoer.

Share This

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.