Duitsland kindvriendelijk

Duitsland kindvriendelijk

Duitsland kindvriendelijker dan Nederland

Het was tijdens vakanties al lang opgevallen hoe goed Duitsland rekening houdt met kinderen. Als familie met kleine kinderen hoef je je geen zorgen te maken dat je kroost iets te kort komt. De kinderbijslag ligt er veel hoger dan in Nederland en je hebt er nog genoeg ruimte om echt buiten te kunnen spelen. Bovendien zijn kinderen overal in Duitsland welkom. Zelfs een baby onderweg verschonen is geen ramp in Duitsland. Kinderen slapen vanzelfsprekend bij de ouders op de kamer en betalen niets extra’s. Is je kind een slechte eter? Daar heb ze in Duitsland wel kaas van gegeten. Bordje spaghetti met alleen boter en geraspte kaas? Geen enkel probleem.

Leren in de wilde natuur

Eigenlijk staat Duitsland bekend om zijn TUV geprüft, ofwel de gründlichkeit waarmee alles wat Duitsers doen wordt getest en geborgd. Je zou dus verwachten dat ook op het gebied van kinderspeeltuinen de veiligheidskeuringen strikt worden nageleefd. Maar onderweg en zelfs op school gaat dat sinds kort heel anders toe en dat begint al op jonge leeftijd. Om de fantasie van kleuters te prikkelen heb je geen felgekleurde plastic bouwstenen nodig, maar wel een hoop ruimte en natuur. Vrijheid blijheid en daar varen de kindertjes wèl bij. En kinderkleding die tegen een stootje kan.

Waldkindergarten in opmars

De waldkindergarten is daar een prachtig voorbeeld van. De kleuterleidsters nemen het jonge kroost gewoon mee het bos in, weer of geen weer. Waar in Nederland bedenkelijk naar de lucht wordt gekeken wanneer er een schoolreisje gepland staat of een ander uitje, gaan de Duitse kleuters zelfs (!?) naar buiten als het vriest. Denk maar niet dat er een mooi schoolgebouw op hen wacht. Een schamel hutje zonder water of elektriciteit is alles. En toch zijn de kinderen zelden ziek: http://www.rp-online.de/nrw/staedte/dormagen/die-waldkita-kinder-werden-nur-ganz-selten-krank-aid-1.6588941

Fikkie stoken en bramen zoeken

Het idee is overgewaaid uit Scandinavië maar verspreidt zich snel over Duitsland. De juf stookt een vuurtje terwijl de kinderen lekker kunnen ravotten. Natuurlijk kunnen ze boompje klimmen, in de bladeren rollen en zoeken naar eetbare wondertjes van de natuur. De leidsters valt het op dat er veel minder ongelukken gebeuren wanneer de kinderen gewoon de ruimte hebben. In de klas gaat zo’n groep stuiterballen al gauw brokken maken, maar buiten is er plaats voor spontaan spel en plezier.

Droog onder een afdak

Bij heel slecht weer is er wel een soort van afdak, waar de kinderen enigszins droog zitten. Zo’n schuilhut is waarschijnlijk precies de bottleneck waarom in Nederland geen waldkindergartens te vinden zijn. Want zo’n bouwsel in het bos, dat kan toch niet. Ook in Duitsland liepen de organisatoren tegen dit probleem op, maar sinds kort is de wetgeving zo aangepast dat een dergelijk semi permanenten schuilhut, niet vergunning plichtig is. En daarmee ligt de weg vrij naar nog veel meer waldkindergartens. Wie wil weten hoe hij zo’n boskinderdagopvang in elkaar draait, zou eens bij de oosterburen moeten gaan kijken. Behalve voordeel voor de kids levert het ook nieuwe beroepen op. Wat te denken van de functie “Waldpedagoog”? http://www.donaukurier.de/lokales/beilngries/Muehlbach-Natur-als-Ort-der-Erziehung;art601,3321236

 

Share This

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.